Oferta
Nowości
Warto zajrzeć
KontaktPrzepis z 1928 r. na likier czereśniowy
Data dodania: 18-04-2026
Przejdź do strony głównej Wróć do kategorii Dawne przepisy
Likier czereśniowy
Przepis pochodzi z książki z 1928 roku pt. "Nalewki i likiery" autorka: Kiewnarska Elżbieta
Białe, różowe lub czerwone czereśnie mogą być na to użyte; zależnie od ich koloru, otrzymamy mniej lub więcej zabarwiony likier.
Dwa kilo czereśni (niedrylownych) włożyć do gąsiora i zalać półtora litrem spirytusu. Zakorkować, korek zalać parafiną, postawić na słonecznem oknie na trzy tygodnie: często potrząsając gąsiorem.
Kilo cukru zagotować z pół litrem wody, dodając ćwierć kilo syropu kartoflanego, co jest konieczne do otrzymania gęstego likieru. Zlać spirytus z owocu, zmieszać z gorącym syropem, przykryć złożonem w kilkoro miękkiem płótnem, aby aromat owocu i moc spirytusu nie ulatniały się, a para nie opadała.
Przelać zimny likier do innego gąsiora. Na owoce nasypać pół kilo cukru, zakorkować, postawić na słońcu, codziennie obracać i potrząsać. Gdy się cukier rozpuści, przelać do uprzednio przygotowanego i porozlewać do butelek. Zwykle likier ten jest tak czysty, że nie potrzebuje filtrowania. Pozostałe owoce nalać jeszcze syropem i używać na dodatek do pieczystego.
Co to jest syrop kartoflany?
Syrop kartoflany to dawne określenie syropu skrobiowego otrzymywanego z ziemniaków. W praktyce chodzi o gęsty, lekko słodki syrop powstający z rozkładu skrobi ziemniaczanej na cukry prostsze (głównie glukozę).
Dziś używa się innych nazw i źródeł:
- najbliższy odpowiednik to syrop glukozowy (często z kukurydzy),
- rzadziej spotyka się go jako syrop skrobiowy z ziemniaków.
Do czego służył w przepisie?
W tym likierze dodaje się go, żeby:
- zagęścić napój,
- nadać mu bardziej „likierową” konsystencję (mniej wodnistą),
- lekko zaokrąglić smak (bez przesadnej słodyczy jak przy samym cukrze).
Czym zastąpić dziś?
Możesz użyć:
- syropu glukozowego (najlepszy zamiennik),
- ewentualnie syropu cukrowego (gęstego), choć efekt będzie trochę inny,
- w ostateczności odrobiny miodu (zmieni smak, ale też zagęści).
Jak go zrobić?
Tradycyjny syrop kartoflany robi się przez rozkład skrobi ziemniaczanej na cukry (głównie glukozę). Dawniej robiono to w domu dość prostą metodą z użyciem kwasu i temperatury.
Domowy sposób (zbliżony do historycznego)
Składniki:
- 100 g mąki ziemniaczanej (czyli czystej skrobi)
- ok. 300 ml wody
- kilka kropli soku z cytryny lub szczypta kwasku cytrynowego
Przygotowanie:
Przepis pochodzi z książki z 1928 roku pt. "Nalewki i likiery" autorka: Kiewnarska Elżbieta
Białe, różowe lub czerwone czereśnie mogą być na to użyte; zależnie od ich koloru, otrzymamy mniej lub więcej zabarwiony likier.
Dwa kilo czereśni (niedrylownych) włożyć do gąsiora i zalać półtora litrem spirytusu. Zakorkować, korek zalać parafiną, postawić na słonecznem oknie na trzy tygodnie: często potrząsając gąsiorem.
Kilo cukru zagotować z pół litrem wody, dodając ćwierć kilo syropu kartoflanego, co jest konieczne do otrzymania gęstego likieru. Zlać spirytus z owocu, zmieszać z gorącym syropem, przykryć złożonem w kilkoro miękkiem płótnem, aby aromat owocu i moc spirytusu nie ulatniały się, a para nie opadała.
Przelać zimny likier do innego gąsiora. Na owoce nasypać pół kilo cukru, zakorkować, postawić na słońcu, codziennie obracać i potrząsać. Gdy się cukier rozpuści, przelać do uprzednio przygotowanego i porozlewać do butelek. Zwykle likier ten jest tak czysty, że nie potrzebuje filtrowania. Pozostałe owoce nalać jeszcze syropem i używać na dodatek do pieczystego.
Co to jest syrop kartoflany?
Syrop kartoflany to dawne określenie syropu skrobiowego otrzymywanego z ziemniaków. W praktyce chodzi o gęsty, lekko słodki syrop powstający z rozkładu skrobi ziemniaczanej na cukry prostsze (głównie glukozę).
Dziś używa się innych nazw i źródeł:
- najbliższy odpowiednik to syrop glukozowy (często z kukurydzy),
- rzadziej spotyka się go jako syrop skrobiowy z ziemniaków.
Do czego służył w przepisie?
W tym likierze dodaje się go, żeby:
- zagęścić napój,
- nadać mu bardziej „likierową” konsystencję (mniej wodnistą),
- lekko zaokrąglić smak (bez przesadnej słodyczy jak przy samym cukrze).
Czym zastąpić dziś?
Możesz użyć:
- syropu glukozowego (najlepszy zamiennik),
- ewentualnie syropu cukrowego (gęstego), choć efekt będzie trochę inny,
- w ostateczności odrobiny miodu (zmieni smak, ale też zagęści).
Jak go zrobić?
Tradycyjny syrop kartoflany robi się przez rozkład skrobi ziemniaczanej na cukry (głównie glukozę). Dawniej robiono to w domu dość prostą metodą z użyciem kwasu i temperatury.
Domowy sposób (zbliżony do historycznego)
Składniki:
- 100 g mąki ziemniaczanej (czyli czystej skrobi)
- ok. 300 ml wody
- kilka kropli soku z cytryny lub szczypta kwasku cytrynowego
Przygotowanie:
- Wymieszaj mąkę ziemniaczaną z zimną wodą, żeby nie było grudek.
- Podgrzewaj powoli, ciągle mieszając — powstanie gęsty, przezroczysty kleik.
- Dodaj kwasek cytrynowy lub sok z cytryny (to „rozbije” skrobię na cukry).
- Gotuj na bardzo małym ogniu przez 30–60 minut, mieszając od czasu do czasu.
- Jeśli zgęstnieje za bardzo, dolej trochę wody.
- Na końcu przecedź (jeśli trzeba) i wystudź.
Przejdź do strony głównej Wróć do kategorii Dawne przepisy